Biały Dom to koncepcja abstrakcyjnego obiektu, który wchodzi w dialog z otaczającą przyrodą — współczesna przestrzeń: otwarta, refleksyjna, zanurzona w naturze.

Dom osadzony jest na skarpie — wejście prowadzi na poziom +1, a do dwukondygnacyjnej, wysokiej części dziennej schodzi się wewnętrznymi schodami. Parter wraz z tarasem otwiera się w pełni na ogród. Wnętrze zaprojektowano także jako przestrzeń ekspozycji sztuki — światło i wysokość pracują tu na rzecz obrazów tak samo jak na rzecz codziennego życia.

Elewacja z białego kompozytu, precyzyjna jak obudowa współczesnego urządzenia, kontrastuje z zielenią otoczenia i zielonym, płaskim dachem. W punkcie zetknięcia bieli i natury rodzi się napięcie, które ożywia przestrzeń.