Centrum Gubałówka to koncepcja budynku wielofunkcyjnego w Zakopanem, na terenie między Cichą Wodą, Potokiem Młyńskim a estakadą ulicy Powstańców Śląskich. Dziś to teren zdegradowany: zewnętrzny parking i zaplecze, miejsce, przez które się przejeżdża, a nie w którym się przebywa. Koncepcja zakłada jego przemianę w nowe centrum z galerią handlową, hotelem i siecią przestrzeni publicznych.
Projekt nie kończy się na granicy budynku. Wokół niego powstają nowe przestrzenie miejskie, a nabrzeża Cichej Wody zostają zrewitalizowane i ponownie otwarte dla pieszych. Kładki nad rzeką łączą założenie z terenami dzisiejszego targowiska pod Gubałówką, więc miejsce, które dotąd było barierą, staje się przejściem.
Parking schodzi pod ziemię, na kondygnacje od -4 do -1. Galeria handlowa, od poziomu -1 do +2, zbudowana jest wokół wewnętrznego ogrodu, na który światło spada przez przeszklony dach. Wśród wysokiej zieleni na całą wysokość wnętrza płynie wodospad, dzięki czemu środek budynku przypomina bardziej górski wąwóz niż pasaż handlowy. Dach galerii to zielona przestrzeń publiczna z tarasem widokowym i strefą dla dzieci. Na tym samym poziomie zaczyna się hotel, zajmujący kondygnacje od +3 do +5, z panoramiczną restauracją i częściowo zewnętrznym ogródkiem, zwrócony ku Tatrom.
Niższa część budynku jest skałą, górskim głazem wyrastającym z terenu. Jej elewację tworzy granitowa, półprzezroczysta skóra. W dzień światło sączy się przez kamień do wnętrza, a wieczorem odwraca kierunek i wydostaje się na zewnątrz. Masyw, który za dnia wydaje się ciężki i nieprzenikniony, po zmroku zaczyna świecić.
Ponad nim stoi bryła hotelu: nowoczesna, spokojna, nawiązująca do współczesnych realizacji alpejskich. Górskiego charakteru nie udaje formą, lecz osiąga go materiałem. Zieleń na budynku ma charakter intensywny, obejmujacy znaczną ilość nasadzeń drzew, zielony stropodach wieńczy całość, a sam budynek staje się kolejną warstwą krajobrazu: kamień na dole, światło i zieleń u góry.
